Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

TOP 20 MOVIES OF THE 90s.

20) TERMINATOR 2

Ξέχνα τον Τιτανικό (λογικά το έχεις κάνει ήδη), ξέχνα και το Avatar. Αυτή είναι με διαφορά η καλύτερη ταινία του Cameron. Πρότυπη ταινία δράσης μέχρι να έρθει μια άλλη και να αλλάξει τα δεδομένα στο είδος (στο νούμερο 6 αλλά μην προτρέχεις).







19) LA HAINE

Δεν την θαυμάζω μόνο για το ότι φαίνεται ακόμη επίκαιρη αλλά κυρίως για το ύφος και το στύλ της. Κάτι φρέσκο και κινηματογραφικά cool, κόντρα στις υπόλοιπες γαλλικές παραγωγές της εποχής.







18) MANHATTAN MURDER MYSTERY

O Woody Allen είχε αρκετές αξιοπρεπείς ταινίες στην δεκαετία (Bullets over Broadway, Mighty Aphrodite). Ξεχωρίζω αυτή, ίσως επειδή ξανασυναντιέται και με την κορυφαία του πρωταγωνίστρια Diane Keaton.







17) GATTACA

Από τον σεναριογράφο του Truman Show μια καλοφτιαγμένη ταινία που θέτει ερωτήματα γενετικής ηθικής. Ορισμός καλής επιστημονικής φαντασίας (όπως και το Strange Days που δεν χώρεσε στην 20άδα).







16) SILENCE OF THE LAMBS

Καλοφτιαγμένο ψυχολογικό θρίλερ που το ανεβάζουν δύο επίπεδα πάνω οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών του. Έκανε επιτυχία, αντιγράφτηκε (Seven) και σάρωσε στα Όσκαρ (προφανώς λιγότερο συντηρητική η ακαδημία τότε).







15) WILD AT HEART

Ιεροσυλία ότι το προτιμώ από το Lost Highway? Είναι πιο αυθόρμητο, πιο διασκεδαστικό και πιο ανθρώπινο. Έχει αδυναμίες αλλά είναι γοητευτικές. Το Lost Highway είναι ιδιαίτερο, αλλά το θεωρώ πρώιμη αρχική version του Mulholland Drive.






14) GUMMO

Τότε πίστευα ότι ο Korine θα εξελιχθεί σε μεγάλο σκηνοθέτη. Άλλες σκηνές γραμμένες στο σενάριο, άλλες αυτοσχεδιαστικές ή τυχαίες. Δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις, αλλά εγώ το παρακολουθώ πάντα σχεδόν με δέος. Trailer trash μέχρι το κόκκαλο.






13) SLING BLADE

Πάλι ανεξάρτητος αμερικάνικος κινηματογράφος, πάλι redneck θεματολογία και περιβάλλον. Εδώ όμως ενώ εμβαθύνει στην μαυρίλα (όχι τόσο στην αηδία όπως το Gummo), στο τέλος σου προσφέρει κινηματογραφική λύτρωση απλόχερα.







12) THE BIG LEBOWSKI

Στα 00ς έβγαζαν την μία παπάρα μετά την άλλη, αλλά στα 90ς τους θεωρούσα τρομερούς. Miller's Crossing, Barton Fink, Big Lebowski. Πολύ καλά έργα με το δικό τους χαρακτήρα (αν και υποβόσκει παρόμοιο νουάρ υπόβαθρο σε όλα). Μάλλον θα μείνουν στην ιστορία για το τελευταίο.






11) THE GOODFELLAS

Καλοσκηνοθετημένο με τρομερό ρυθμό και εντυπωσιακή δομή στο σενάριο. Επικό σε βλέψεις αλλά ούτε είναι η καλύτερη ταινία του Scorsese, ούτε μπορεί να συγκριθεί με τα αριστουργήμα του γκανστερικού σινεμά.







10) TRAINSPOTTING

Μοντέρνο έργο και τολμηρό στην απεικόνιση των ναρκωτικών μακριά από διδαχές και political correctness. Ι Choose not to choose life. Κρίμα για την μετέπειτα καριέρα του Danny Boyle.








09) ED WOOD

Ο Tim Burton καταπιάνεται με την ζωή του cult b-movie σκηνοθέτη.Μια πρωτότυπη βιογραφία αντιμετωπισμένη με χιούμορ και μακριά από τα μελοδραματικά στεγανά του Hollywood. Ο Johny Depp στην πιο υποτιμημένη ερμηνεία της καριέρας του.






08) AMERICAN HISTORY X

Χαμηλών τόνων ματιά στους νεοναζί μέσω μιας αμερικάνικης οικογένειας. Μου έχει μείνει η σκηνή που ο μικρός αδερφός απογοητευμένος πλέον από τα πιστεύω του κατεβάζει ήσυχα και σχεδόν τελετουργικά τις αφίσες από το δωμάτιό του.







07) AMERICAN BEAUTY

Έφερε στο mainstream θεματολογία (σε κάποιο βαθμό και αισθητική) ανεξάρτητου αμερικάνικου κινηματογράφου. Έξυπνο σενάριο αλλά το αξεπέραστο ατού της ταινίας είναι ο ρόλος και η ερμηνεία του Kevin Spacey.







06) THE MATRIX

Παρά τα άκρως αποτυχημένα sequels το πρώτο Matrix ανήκει πλέον στην σφαίρα του κλασσικού. "Κλέβοντας" πανέξυπνα από θρησκευτικές θεωρίες, βιβλία cyberpunk, κινηματογραφικά είδη (Hong Kong action, anime) και κυρίως από τα σουπεηρωικά κόμικς (και λίγο από το Invisibles) έγραψε εκ νέου τους κανόνες στις ταινίες δράσης και επιστημονικής φαντασίας και επηρρέασε όσο ελάχιστα έργα το σινεμά τα τελευταία 20 χρόνια.




05) THE TRUMAN SHOW

Πόσο προφητικό ήταν αυτό το έργο? Κι όμως γυρίστηκε πρίν την έκρηξη της reality television, αν και νομίζω ότι όταν έγραφαν το σενάριο είχαν στο μυαλό τους εκτός απο σχολιασμό των media και κάποιες θεολογικές προεκτάσεις. Καλός αμερικάνικος κινηματογράφος, σε πρώτο επίπεδο θα διασκεδάσεις παρακολουθώντας το ταξίδι του Truman αλλά υπάρχει και μπόλικο υλικό σε δεύτερο επίπεδο για όποιον θέλει να προβληματιστεί.



04) PULP FICTION

Ε τώρα εδώ τι να γράψω; Όρισε την δεκαετία κινηματογραφικά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Έμοιαζε τόσο διαφορετικό και πρωτότυπο όταν βγήκε, και δικαίως λατρεύτηκε (και αντιγράφτηκε). Αγαπημένη ιστορία εννοείται η δευτέρη με τον boxer Bruce Willis και το αγαπημένο του ρολόϊ. Classic. Τελικά το πιο κούλ πράγμα στο Pulp Fiction είναι πόσο γελοία κάνει να φαίνεται κάθε προσπάθεια να το "αναλύσει" κάποιος.


03) FORREST GUMP

Εμπορικά είχε κάνει αίσθηση, αλλά απο κριτικές μέτρια πράγματα. Ξέρω πολλούς που το βρίζουν. Εγώ το λατρεύω και το θεωρώ υποτιμημένο. Ναι έχει συναισθηματικές ευκολίες, ναι δεν είναι ακριβώς σαφές στο μήνυμά του, μπορείς να το πείς σε σημεία αφελές και αμερικανιά αλλά αυτό ειναι το νόημα! Πρόσεξε πόσο καλοδουλεμένο σενάριο και ωραίες ερμηνείες έχει. Και μια σκηνή πραγματικά σπουδαία απο κάθε άποψη (δες φωτό).


02) EDWARD SCISSORHANDS

Η αποξένωση (της εφηβείας;) με οδηγό στην αισθητική τις βουβές ταινίες του Γερμανικού εξπρεσιονισμού και τις γοθικές ιστορίες. Μια μεγάλη δημιουργία, μακριά απο στεγανά της βιομηχανίας, από έναν νεαρό σκηνοθέτη τότε που του επέτρεψε να χτίσει στην συνέχεια μια καριέρα χωρίς να προδώσει το όραμά του. Τέτοια ταινία όμως, που να εκφράζει με τόση σαφήνεια τις ευαισθησίες του δεν ξαναέκανε. Ένα παραμύθι για όποιον ένιωσε διαφορετικός.


01) FIGHT CLUB

Κάτι παραπάνω από την ταινία μιας γενιάς αν είσαι έτοιμος να της δώσεις προσοχή. Δύσκολο να πείς για τί ακριβώς είναι αλλά ο μηδενισμός του καταλήγει σε κάποια ουσία. Νομίζω το αγαπώ για το περίεργο ταξίδι του ήρωα που απαρνείται και αποβάλλει σιγά σιγά τις επιρροές μιας σάπιας κοινωνίας (ακόμη και αυτές που έχουν επιδράσει ύπουλα πάνω του και αργεί να τις αναγνωρίσει) ενώ υποσυνείδητα αναζητά την αληθινή ζωή γύρω του. Και για το φοβερό συναίσθημα να βγαίνεις από την αίθουσα με ένα μείγμα ζαλάδας και ενθουσιασμού και να προσπαθείς να συνειδητοποιήσεις πόσο μεγάλη ταινία ήταν αυτό που είδες. Από τότε έχω να το ζήσω τόσο έντονα.

Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

TOP 5 ALBUMS OF THE 90s.

(H σειρά είναι χρονολογική)

AUTOMATIC FOR THE PEOPLE
by R.E.M.
Με μεγάλη καριέρα πίσω τους στα 80s, κατάφεραν με αυτό το δίσκο χωρίς καμία έκπτωση στο ύφος και τη μουσική τους να κάνουν το mainstream να τους αγκαλιάσει. Θρυλικές οι επιτυχίες από το album και κάποια πάρα πολύ καλά μη γνωστά τραγούδια.


GRACE
by JEFF BUCKLEY
Θα μπορούσα σε αυτή τη θέση να έχω τον άλλον αδικοχαμένο των 90ς (όχι για το Nevermind αλλά για το ανώτερο In Utero), αλλά φαίνεται πως δεν μπορώ να ξεπεράσω αυτή την φωνή. Ο Thom Yorke και ο Antony Hegarty κράτησαν καλές σημειώσεις από τον τρόπο ερμηνείας εδώ.


O.K. COMPUTER
by RADIOHEAD
Εντάξει, εδώ δεν χρειάζεται διαφήμιση. Αν έχεις ασχοληθεί έστω και στοιχειωδώς με την σύγχρονη μουσική το έχεις ακούσει (και αν έχεις γούστο το έχεις αγαπήσει). Κι όμως, δεν είναι καθόλου υπερτιμημένο. Είναι όντως ο καλύτερος δίσκος των τελευταίων 30 ετών.


IN THE AEROPLANE OVER THE SEA
by NEUTRAL MILK HOTEL
Αυτό το album είναι κάτι σαν τον πρώτο δίσκο των Velvet Underground για τα 90s. Ολίγον obscure αλλά τόσο επιδραστικό για την μετέπειτα indie μουσική που είναι απαραίτητο. Δεν συνέχισαν αλλά γέννησαν πολλά συγκροτήματα που τους αντιγράφουν.


MEZZANINE
by MASSIVE ATTACK
Το συγκρότημα που ταυτίστηκε με τον πιο πρωτότυπο ήχο που προέκυψε από τα 90ς (trip hop) στην καλύτερή του στιγμή. Το βάζεις να παίζει και σε παρασύρει αλλού. Μίλησε για ατμόσφαιρα κανείς;

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

14 POP QUEENS ΓΙΑ ENA ΣΤΕΜΜΑ.

ΕΝΑ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΤΕΣΤ.
14 ντίβες της pop μουσικής αναμετριούνται για το στέμμα. Θα κριθούν αυστηρά σε 4 κατηγορίες με βάση τη μουσική και την εμφάνιση τους (το "πακέτο" που λένε και στα reality). Έτσι μου'ρθε, μην με ρωτάς γιατί...(σειρά εμφάνισης ηλικιακή).

MADONNA
(Βασικά δεν την πάω, αλλά σχεδόν όλες οι υπόλοιπες στη λίστα είναι κλώνοι της οπότε έπρεπε να την συμπεριλάβω. Ξεκινάμε...)

Εμφάνιση/Ομορφιά: 6
Δεν την λές και κλασσική ομορφιά. Πολλές μεταμορφώσεις και διαφορετικά στύλ αλλά σαν πρώτη ύλη δεν είναι κάτι παραπάνω από μια γυναίκα της διπλανής πόρτας.

Φωνή/ Ταλέντο: 6
Κανείς δεν ασχολήθηκε ποτέ σοβαρά με τη φωνή της, αλλά ότι έχει κάποιο ταλέντο έχει. Δεν μπορώ να το προσδιορίσω ακριβώς.

Sex Appeal/Fuckability: 6
Σε αυτό βάσισε όλη την καριέρα της αλλά είναι υπερτιμημένη και σε αυτό τον τομέα. Λατρεμένη απο το gay κοινό αλλά δεν έχω γνωρίσει κάποιον straight που να την έχει φαντασίωση. Άσε που έχει μπαγιατέψει...

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 9
Εντάξει, μεγάλη σε διάρκεια καριέρα, πολλά αξιοπρεπή έως και κλασσικά pop τραγούδια. Δύσκολα την κοντράρει κάποια απο τις υπόλοιπες σε αυτό τον τομέα.
Favourite Song: Like a Prayer


KYLIE MINOQUE
Εμφάνιση/Ομορφιά: 8
Ίσως το καλύτερο πρόσωπο της λίστας. Ζεστό και γλυκό, κρατάει αξιοπρεπώς παρά τα 40 χρόνια της. Χάνει για πολλούς λόγω ύψους.

Φωνή/ Ταλέντο: 5
Δεν έχει την εξαιρετική φωνή ούτε την εξαιρετική κίνηση. Διαθέτει όμως ωραίο χαμόγελο και νάζι (είναι κάποιο ταλέντο κι αυτό).

Sex Appeal/Fuckability: 9
Αν σε συγκινούν τα "κοντοπούταννα", η Kylie, μόλις 1,53 αλλά με ιδανικές αναλογίες γι αυτό το ύψος, όταν ήταν στα καλύτερά της μάλλον ήταν η απόλυτη σου φαντασίωσή. Σήμερα ικανοποιεί και όσους ψήνονται για milf.

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 7
Έχει περάσει από πολλά κύμματα, με κάποιες μικρές πινελιές (η συνεργασία με τον Nick Cave, το Confide in me και η απενοχοποιημένη σύγχρονη pop του Fever) να της δίνουν πόντους.
Favourite Song: Where the Wild Roses Grow


GERI HALLIWELL
Εμφάνιση/Ομορφιά: 7
Πολύ "Αγγλίδα τουρίστρια στη Ρόδο" για κάποιους, πολύ χλωμή για άλλους, πολύ "μπούλα" για άλλους. Εμένα μου αρέσει.

Φωνή/ Ταλέντο: 4
Ούτε κάν η πιο ταλαντούχα από τις Spice Girls. Και αυτό λέει πολλά!

Sex Appeal/Fuckability: 8
Στα καλά της ήταν κορυφή. Με σωστά κιλά in all the right places. Μετά την έπιασε να αδυνατίσει και να κάνει γραμμωμένους κοιλιακούς, αηδία.

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 3
Το πιο επιτυχημένο τραγούδι της είναι η διασκευή στο raining men. Ακόμη και από την καριέρα της στις Spice Girls δεν επιβίωσε κάποιο τραγούδι. Τίποτα.
Favourite Song: Mi Chico Latino (μόνο για το βιντεοκλίπ)


SHAKIRA
Εμφάνιση/Ομορφιά: 8
Με ωραίο πρόσωπο και σώμα, η Shakira είναι αντικειμενικά όμορφη. Δεν έχω γνωρίσει κάποιον που να μην του αρέσει.

Φωνή/ Ταλέντο: 7
Τουλάχιστον έχει κάπως καλή και χαρακτηριστική φωνή (αν και για κάποιους εκνευριστική), γράφει τραγούδια και όταν την βλέπεις να χορεύει χαζεύεις.

Sex Appeal/Fuckability: 8
Με τρομερές αναλογίες και απίθανη κίνηση, η Shakira είναι αντικειμενικά sexy. Δεν έχω γνωρίσει κάποιον που να μην θέλει να την...ε, να της κάνει έρωτα.

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 5
Μερικά συμπαθητικά τραγούδια που ακούγονται. Στην αρχή είχε λοξοκοιτάξει προς το pop rock, όταν το ρίχνει στο πολύ latin δεν παλεύεται.
Favourite Song: Underneath your Clothes


NELLY FURTADO
Εμφάνιση/Ομορφιά: 7
Έχει αυτό το μοντελέ που δεν με τρελαίνει, αλλά είναι όμορφη και έχει ιδιαίτερο στύλ.

Φωνή/ Ταλέντο: 7
Μου αρέσει πολύ η φωνή της, γράφει τραγούδια, είναι μουσικός, δεν είναι ατάλαντη.

Sex Appeal/Fuckability: 6
Εδώ δεν τα πάμε τόσο καλά. Τυπική περίπτωση όμορφης αλλά όχι sexy, πρέπει να πάρει κάποια κιλά επειγόντως.

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 6
Πολύ ευχάριστη pop και παρά την μικρή καριέρα έχει πειραματιστεί αρκετά για τα δεδομένα της μουσικής βιομηχανίας. Μπορεί να κάνει περισσότερα.
Favourite Song: ...On the Radio (Remember the Days)


PΙNK
Εμφάνιση/Ομορφιά: 6
Όχι άσχημη, αλλά φέρνει ολίγον σε diesel dyke. Τουλάχιστον έχει κάπως χαρακτηριστική φάτσα.

Φωνή/ Ταλέντο: 5
H ίδια φαίνεται να πιστεύει στον εαυτό της. Εγώ διαφωνώ.

Sex Appeal/Fuckability: 7
Υποθέτω ότι όποιος δεν φοβάται ότι μπορεί να του προκαλέσει σωματική βλάβη στο κρεβάτι την βρίσκει sexy. Προσωπικά αυτό το "είμαι άγρια γκόμενα,μπορεί και να σου δαγκώσω το πέος, να στο ξεριζώσω και να το πετάξω στα σκουπίδια" δεν είναι ακριβώς το στύλ μου.

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 6
Έχει κρατήσει πολύ περισσότερο απ' ότι περίμενε κανείς. Το ρεπερτόριο της έχει σαφή προσανατολισμό κι είναι αρκετά καλό γι αυτό που είναι.
Favourite Song: U + Ur Hand


CHRISTINA AGUILERA
(Ναι, είναι ένα χρόνο μεγαλύτερη από την Britney)

Εμφάνιση/Ομορφιά: 7
Κλασσική ξανθιά, λίγο όμορφη, λίγο ψωνισμένη με μια δόση ξυνίλλας. Θα την βρείς σε club της παραλιακής να σε σνομπάρει.

Φωνή/ Ταλέντο: 6
Κοίτα, το Χριστινάκι έχει κάπως καλή φωνή. Σίγουρα ανώτερη από την μισητή αντίπαλο Britney (δες παρακάτω). Έχω βαρεθεί όμως να τσιρίζει και να γκαρίζει για να μας το αποδείξει.

Sex Appeal/Fuckability: 8
Τη βρίσκω αρκετά sexy, κυρίως όταν δεν προσπαθεί και όταν ήταν μικρότερη. Όσο μεγαλώνει και θέλει με το ζόρι να επιδείξει την sexy πλευρά της, τόσο ξενερώνω.

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 4
Σε συντριπτική πλειοψηφία τα τραγούδια της είναι απάλευτα. Πολύ μελο μπαλάντες και πολλά τσιρίγματα. Αφόρητα κουραστική.
Favourite Song: Genie In A Bottle (το πρώτο της)


BRITNEY SPEARS
Εμφάνιση/Ομορφιά: 6
Χειρότερη από την Christina και πιο "αμερικάνα" απ΄ότι αντέχω (και απ'όσο πάει, εκτός αν μπούμε στην country μουσική την οποία άφησα απ'έξω). Μπορεί και να αξίζει λίγο παραπάνω σε αυτόν το τομέα αλλά κάθε φορά που την βλέπω μου έρχονται συνέχεια εικόνες απ' όταν ήταν ένα φαλακρό ράκος.

Φωνή/ Ταλέντο: 5
Δεν διακρίνω κάποιο ταλέντο. Δεν την έχω παρακολουθήσει και στο Disney Club βέβαια, μπορεί εκεί να ήταν καλή.

Sex Appeal/Fuckability: 6
Ποτέ δεν κατάλαβα πως στο διάλο έγινε sex symbol η Britney. Ας είναι καλά οι παιδεραστές και ότι άρχισε την καριέρα της στα 14.

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 7
Τόσα χρόνια στην πιάτσα, τόσους καλούς συνεργάτες κάτι έχει μαζέψει. Ένα e.p. best of της μπορεί να είναι αρκετά διασκεδαστικό.
Favourite Song: ...Baby One More Time (επίσης το πρώτο της)


BEYONCE
Εμφάνιση/Ομορφιά: 7
Εντυπωσιακή αλλά όχι του γούστου μου.

Φωνή/ Ταλέντο: 8
Κατα πάσα πιθανότητα η πιο ταλαντούχα της λίστας. Πολύ καλή φωνή και ξέρει να γράφει τραγούδια. Έχει αίσθηση της μουσικής, έχει ταλέντο. Respect.

Sex Appeal/Fuckability: 6
Ξέρω κάποιους που γουστάρουν τρελλά αλλά έχει κάτι απροσδιόριστο που με χαλάει. Κάτι "μαμακίστικο". Οι βουτηγμένοι στην συντηριτικούρα στίχοι που γράφει και τραγουδάει δεν βοηθάνε. Σου βγάζει μια εντύπωση ότι αν κάνετε σεξ χωρίς να την παντευτείς μετά θα το πληρώσεις ακριβά...

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 7
Αξιόλογη καριέρα για τα χρόνια της και την σημερινή μουσική κατάσταση. Κινείται με άνεση στο pop, το r n' b και τη soul και αν υπολογίσεις και τα τραγούδια που έχει γράψει για τις Destiny's Child τότε έχει έναν εντυπωσιακό κατάλογο. Και δείχνει να έχει και συνέχεια.
Favourite Song: Halo


AVRIL LAVIGNE
Εμφάνιση/Ομορφιά: 7
Παραδέχομαι ότι συχνά μοιάζει με απάλευτο 16χρονο από την Κηφησιά αλλά αν την παρατηρήσεις έχει όμορφα χαρακτηριστικά.

Φωνή/ Ταλέντο: 5
Δεν μπορώ να καταλάβω ακριβώς με τα τραγούδια που λέει. Εκτιμώ πως είναι οριακά πάνω από το μέσο όρο.

Sex Appeal/Fuckability: 7
Θέμα γούστου. Έχει στοιχεία που με χαλάνε, έχει και στοιχεία που με φτιάχνουν.

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 5
Άρχισε σαν αγοροκόριτσο, μετά σε goth μονοπάτια του mainstream και ύστερα σε μια πιο ποπ και ρόζ αισθητική. Αν και κάποια τραγούδια είναι συμπαθητικά, η καριέρα της έχει πρόβλημα ταυτότητας.
Favourite Song: Hot


KATY PERRY
Εμφάνιση/Ομορφιά: 7
Καλή είναι, έχω έναν ενδοιασμό για το πώς θα είναι αμακιγιάριστη.

Φωνή/ Ταλέντο: 5
Περνάει τη βάση φωνητικά, και μου είναι ιδιαίτερα συμπαθής σαν φυσιογνωμία. Μπορεί στο hollywood να ταίριαζε καλύτερα απ'ότι στο τραγούδι.

Sex Appeal/Fuckability: 9
"Γελαδινό" βλέμμα, "γελαδινό" βυζί σύν ότι φαίνεται ο πιό χαβαλές χαρακτήρας απ' όλες. Τι άλλο θες πια άνθρωπε μου; Τρώει καλά ο Russell Brand...

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 5
Δεν έχει κάνει και τίποτα ούτε περιμένω να δώ κάτι στο μέλλον. Τουλάχιστον οι δύο τρείς επιτυχίες που είχε (εκτός από το ότι τις έγραψε η ίδια) ήταν διασκεδαστικές.
Favourite Song: Hot N' Cold


LILLY ALLEN
Εμφάνιση/Ομορφιά: 5
Όταν είχε πρωτοεμφανιστεί δεν πολυβλεπόταν αλλά έχει βελτιωθεί αισθητά. Αν και η λίστα είναι κατα βάση υποκειμενική και προσωπικά την βρίσκω καλή, είμαι βέβαιος ότι άν γινόταν γκάλοπ για την ασχημότερη από τις 14 θα κέρδιζε με διαφορά και αυτό δεν μπορώ να το αγνοήσω.

Φωνή/ Ταλέντο: 6
Όχι σαν φωνή, ούτε σαν συνθέσεις αλλά επειδή γράφει ενδιαφέροντες στίχους.

Sex Appeal/Fuckability: 7
Εκπέμπει μια σεξουαλικότητα αλλά το γεγονός ότι έχει γράψει τραγούδι που κάνει ρόμπα τον πρώην της ότι δεν την πήδαγε καλά με ξενερώνει και την στέλνει αυτομάτως στην κόλαση.

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 6
Δεν με συγκινούν τα τραγούδια της αλλά έχει κατορθώσει να μαζέψει ένα ετερόκλητο κοινό και αρκετά καλές κριτικές από τα μουσικά περιοδικά.
Favourite Song: Not Fair


LADY GAGA
Εμφάνιση/Ομορφιά: 5
Προσπάθησε λίγο να την φανταστείς με απλά ρούχα, με διαφορετικό μαλλί και χωρίς makeup. Μπορεί και να έμενε στην πολυκατοικία σου και να μην την είχες προσέξει...

Φωνή/ Ταλέντο: 6
Κάποιο ταλέντο το οποίο βέβαια δεν δικαιολογεί αυτό τον πανικό που έχει προκαλέσει και το οποίο θα κριθεί καθαρότερα στο μέλλον.

Sex Appeal/Fuckability: 8
H Lady Gaga έχει ένα τεράστιο άλμα από ομορφιά σε sexuality. Στύλ, μεταμφιέσεις, άπειροι αντιφατικοί ρόλοι, τρέφει οποιαδήποτε φήμη για τον εαυτό της (μέχρι ότι είναι τρανσέξουαλ), νιώθεις ότι κανείς δεν την γνωρίζει πραγματικά. Και το μυστήριο πάντα ήταν sexy (οι τρανσέξουαλ για τους περισσότερους όχι αλλά anyway...)

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 6
Έχει κατακτήσει εμπορικά τον κόσμο πιο γρήγορα και πιο ολοκληρωτικά από οποιαδήποτε pop queen του παρελθόντος. Κάποια τραγούδια της είναι πιο αξιόλογα απ'ότι φαίνεται με την πρώτη ματία. Από την άλλη βέβαια, έχει βγάλει μόνο ένα δίσκο που ο μισός δεν ακούγεται.
Favourite Song: Just Dance


RIHANNA
Εμφάνιση/Ομορφιά: 8
H Rihanna έκανε άνετα καριέρα μοντέλου άμα ήθελε. Σε ελάχιστες φωτογραφίες δεν φαίνεται ωραία. Τελευταία έχει κάνει πολλές κακές στυλιστικές επιλογές (την προτιμώ μελαχρινή) και άθλιες "extreme μοδάτες εμφανίσεις" ενώ δεν χρειάζεται τίποτα. Είναι πανέμορφη.

Φωνή/ Ταλέντο: 5
Προσπαθεί αλλά δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο. Σας είπα ότι είναι όμορφη?

Sex Appeal/Fuckability: 8
Ω ναι, η Rihanna είναι πολύ sexy. Και η δημόσια εικόνα και οι δηλώσεις της το ενισχύουν αυτό. Eννοώ τις επισκέψεις σε sex shops και τις δηλώσεις της περί μεγέθους και προτιμήσεων στο sex όχι ότι αφήνει τον άντρα της να την δέρνει :p

Ρεπερτόριο/ Καριέρα: 5
Παρόμοιας εμβέλειας με την Katy Perry. Λίγες επιτυχίες, τις οποίες βέβαια ακούω ευχάριστα. Α, και το Umbrella είναι τραγουδάρα (ας είναι καλά ο Jay-Z).
Favourite Song: Umbrella


Σημασία είχε ο αγώνας αλλά για όποιον ενδιαφέρεται, η αθροιστική κατάταξη έχει ως εξής:
1η ΘΕΣΗ: KYLIE MINOQUE - 29 points
2η ΘΕΣΗ: SHAKIRA, BEYONCE (ισοβαθμία) - 28 points
4η ΘΕΣΗ: MADONNA - 27 points
5η ΘΕΣΗ: NELLY FURTADO, KATY PERRY, RIHANNA (ισοβαθμία) - 26 points
8η ΘΕΣΗ: CHRISTINA AQUILERA, LADY GAGA (ισοβαθμία) - 25 points
10η ΘΕΣΗ: PINK, BRITNEY SPEARS, AVRIL LAVIGNE, LILLY ALLEN - 24 points
ενώ η GERI HALLIWELL συγκέντρωσε 22 points.

Νικήτρια και εστεμμένη η Kylie Minoque.

Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

THE 90s ARE COMING!

Τι, επειδή φέτος δεν τελειώνει η δεκαετία όπως την προηγούμενη χρονιά νόμιζες ότι δεν θα έχω συνολικές λίστες για ταινίες, μουσική και κόμικς; Μπα, το γούσταρα πολύ πέρσυ για να μην το ξανακάνω. Οπότε φέτος θα πάω αντίστροφα και θα παρουσιάσω τα αγαπημένα μου από την θρυλική δεκαετία των 90s! Δεν θα σταματήσει η κανονική ροή του blog, ενδιάμεσα στις λίστες θα δημοσιεύονται άλλες αναρτήσεις. Πιο κάτω το πρόγραμμα.

Συνολικά οι λίστες που θα δημοσιευτούν στο blog για τα 90ς θα είναι:
27 Νοεμβρίου 2010 - Top 5 Albums of the Decade
30 Νοεμβρίου 2010 - Top 20 Movies of the Decade
15 Δεκεμβρίου 2010 - Top 5 DC Comics of the Decade
18 Δεκεμβρίου 2010 - Top 5 Marvel Comics of the Decade
21 Δεκεμβρίου 2010 - Top 5 Alternative Comics of the Decade

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

ΚΥΒΕΡΝΗΣΕ ΜΕ 6 ΑΠΛΑ ΜΑΓΙΚΑ ΤΡΙΚ.

Πάνε κι αυτές οι εκλογές. Είχα πολλά στο μυαλό μου αλλά συνειδητά δεν έγραψα κάτι τις τελευταίες βδομάδες. Το κλίμα ήταν την μία εκβιαστικό και ψυχαναγκαστικό, "ψήφισε αυτό που θέλω αλλιώς κινδυνεύει η χώρα" (λες και δεν κινδυνεύει έτσι κι αλλιώς), ενώ την άλλη "ας ψηφίσουμε χαρούμενοι και ανέμελοι (χωρίς να επηρρεαζόμαστε από την γενική κατάσταση) τους ικανούς για την αυτοδιοίκηση". Την πρώτη Κυριακή σχολιάστηκε πολύ η αποχή ενώ την δεύτερη παρά το ότι ήταν μεγαλύτερη δεν ακούστηκε κουβέντα. Όσο για το αποτέλεσμα; Χαρακτηρίστηκε μπερδεμένο, έδωσε πάτημα σε όλους να δηλώσουν ευχαριστημένοι και το πιο ανησυχητικό είναι ότι άκουσα από τα ελληνικά ΜΜΕ να υποστηρίζουν ότι "ο λαός ψήφισε σοφά".
Οπότε καταλαβαίνεις και μόνος σου ότι κάποια μαλακία έχουμε κάνει και πάλι...

Δεν έχω όρεξη αυτή τη στιγμή ούτε για ανάλυση ούτε για θεωρίες. Επειδή όμως πολύς λόγος γίνεται για το ποιός είναι ο πραγματικός νικητής των εκλογών, είπα να συνεισφέρω την άποψη μου. Παρά τα όσα έχει κάνει η παρούσα κυβέρνηση (και τα όσα σκοπεύει να κάνει), ο έλληνας τους έδωσε και πάλι πρωτιά. Όσο κι αν ακούστηκαν κάποιες φωνές οτι κέρδισαν τα πρόσωπα και όχι τα κόμματα, το Πασοκ σε είχε προειδοποιήσει ότι θα εκμεταλλευτεί τυχόν πρωτιά για να πάρει νέα σκληρά μέτρα και να μιλήσει για αποδοχή της πολιτικής του από τον κόσμο. Οπότε εγώ πρέπει να σεβαστώ αυτόν τον μαζοχισμό που ανέδειξε η κάλπη. Η κατάσταση προβλέπεται δραματική αλλά εγώ οφείλω να εστιάσω στα ΘΕΤΙΚΑ. Δεν μπορώ να είμαι ούτε μηδενιστής ούτε απόλυτος στις απόψεις μου. Δεν είναι σωστό να γενικεύουμε ότι όλοι είναι άχρηστοι στην κυβέρνηση. Δεν μπορώ παρα να παραδεχτώ ότι κάποια στελέχη στο Πασοκ ξέρουν το αντικείμενο τους και κάνουν άψογα τη δουλειά τους. Είναι από τους καλύτερους που υπάρχουν στο είδος και κουβαλούν τόσο καιρό όλο το κόμμα στις πλάτες τους.

Αφιερώνω λοιπόν το πόστ αυτό στους αφανείς ήρωες του ΠΑΣΟΚ, στους πιο αξιόλογους εργάτες του σε όλο αυτόν το χρόνο διακυβέρνησης, το επικοινωνιακό επιτελείο. Επειδή κάποιοι απορούν πως είναι δυνατόν να έχει δύναμη ακόμη το Πασοκ στο εκλογικό σώμα, πως γίνεται να εφαρμόζεται το Μνημόνιο με μηδενικές αντιδράσεις από την κοινωνία ή πως ξεχάστηκε και δεν συζητείται πουθενά ποιος φταίει για αυτή την κατάληξη και ποιος θα τιμωρηθεί, θυμόμαστε και παρουσιάζουμε λοιπόν τις top 6 εμνεύσεις των επικοινωνιολόγων του Μαξίμου. Δες το σαν ελάχιστο φόρο τιμής στο τεράστιο έργο τους τόσο καιρό. Με σκληρή δουλειά έφεραν το κόμμα στην εξουσία συνεχίζοντας τον αέναο κύκλο της εναλλαγής δύο κομμάτων στην ελληνική πολιτική σκηνή, ενάντια τις συνθήκες το διατήρησαν στην κορυφή και κέρδισαν άλλη μια εκλογική αναμέτρηση. Σκέψου το, δεν είναι και μικρό πράγμα να πείσεις έναν λαό ότι αυτοί που τον έκλεψαν, οι ίδιοι τώρα θα τον σώσουν.

Σε αντίστοφη μέτρηση, ξεκινάμε...

6) ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!
«Ζητάμε σήμερα απ’ τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, να συστρατευθούν στην κοινή προσπάθεια για τη σωτηρία της χώρας μας και, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι πολίτες είναι διατεθειμένοι να το κάνουν. Παρά το κόστος, παρά την επιβάρυνση που θα βιώσει ο κάθε πολίτης, όλοι λένε "ναι"».
«Όλοι οι Έλληνες, οι άνθρωποι του ενός μισθού, της καθημερινής σκληρής εργασίας, όλοι εκείνοι που δεν κρύβουν τα εισοδήματά τους, είναι έτοιμοι να βοηθήσουν για τη σωτηρία της πατρίδας. Συγκινούμαι ειλικρινά, όταν άνθρωποι του μόχθου με πιάνουν στο δρόμο και μου λένε "για την πατρίδα, και το μισθό μου να θυσιάσω"»
«Είναι μία απτή απόδειξη του μεγαλείου του ελληνικού λαού, που απαντά και στην ατέρμονη και άδικη δυσφήμισή του, τον τελευταίο καιρό».

Είναι ίσως για μένα ο κορυφαίος λόγος που έχει εκστομίσει πολιτικός. Όχι δεν πρόκειται για επιστροφή σε εργασιακό μεσαίωνα, όχι δεν πρόκειται για απώλεια εργασιακών δικαιωμάτων ούτε για περικοπες μισθών. Είναι ΗΘΕΛΗΜΕΝΗ θυσία. Το κίνητρο; ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ. Στις τελευταίες εκλογές έφτασε να πεί ότι όποιος δεν τον στηρίζει είναι αντιπατριώτης και υπονομεύει την σωτηρία της χώρας. Ξαφνικά έχεις έναν ηγέτη και υπέρ μιας παγκόσμιας κυβέρνησης και εθνικιστή. Γαμώ! Για μελλοντικά, πιο δύσκολα μέτρα έχουν κρατηθεί καβάντζα η Θρησκεία και η Οικογένεια ως επιχειρήματα (πχ. αν δεν με στηρίξεις κάνεις αμαρτία και θα πέσει φωτιά να σε κάψει, διασπάς την συνοχή της ελληνικής οικογένειας και τέτοια).


5) ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ
Καταλαβαίνω ότι εσένα σου φαίνεται γελοίο αλλά υπήρχε κόσμος που το πίστεψε! Και που ακόμα πιστεύει ότι ο καημένος ο πρωθυπουργός δεν ήταν ενήμερος! Η θεωρία λέει ότι το ποσοστό των σκεπτόμενων ανθρώπων σε μια κοινωνία είναι πάντα μειοψηφία, οπότε πετάς την παπάντζα σου ελπίζοντας ότι θα τσιμπήσει η "χαζή" πλειοψηφία. Ξέρω ανθρώπους που ψήφισαν τον Γιωργάκη βέβαιοι ότι όταν θα αναλάβει την εξουσία θα τους χαρίσει τα δάνεια! (το είχε πετάξει ως εξαγγελία κι αυτό, ήμασταν οικονομική υπερδύναμη βέβαια τότε, μην κοιτάς που τώρα έχουμε κρίση).

Θα μου πείς εντάξει, αυτοί οι άνθρωποι που το πίστεψαν είναι διανοητικά καθυστερημένοι. Θα συμφωνήσω, αλλά επειδή οι καλοί επικοινωνιολόγοι δεν κρίνονται από την ηθική τους αλλά εκ του αποτελέσματος, το γεγονός ότι κατάφεραν με αυτές τις αντικειμενικά αστείες ατάκες να εκμεταλλευτούν το ηλίθιο κομμάτι της κοινωνίας προς όφελος τους (λέγε με ψήφο) καταγράφεται ως μεγάλη τους επιτυχία. Και συνεχίζουν να το κάνουν (έστω κι εαν το υπάρχουν λεφτά έχει πλέον ξεχαστεί). Αυτή τη φορά κατάφεραν να τους κάνουν να πιστέψουν ότι θα πηγαίναμε σε εκλογές αν δεν έβγαινε ο Σγουρός!


4) Η "ΣΥΝΕΝΟΧΗ"
Μαζί τα κλέψαμε, μαζί τα φάγαμε, ξηλώσου εσύ τώρα και μπορεί να τσοντάρω κι εγώ κάτι μετά. Ας το ορίσουμε "νέο-σοσιαλισμός" (μην πούμε ότι ξεχνάμε και τις ρίζες μας). Διαφορετικοί στα δικαιώματα και τα οφέλη, ίσοι όμως στις ευθύνες. Μια συνεχής πλύση εγκεφάλου μέχρι να νιώσεις ένοχος οπότε εάν σου έρθει να πείς καμμιά κουβέντα για την κατάσταση να νιώθεις ότι δεν σε συμφέρει. Είπαμε φταίς κι εσύ...

Δεν λέω ότι ο τρόπος σκέψης του νεοέλληνα είναι σωστός (ας αφήσουμε βέβαια την κουβέντα ποιός καλλιέργησε πολλές από αυτές τις κακές συνήθειες). Σαφώς και ισχύει ότι η λάθος νοοτροπία είναι λάθος νοοτροπία ασχέτως από ποιόν και πού εφαρμόζεται αλλά εδώ είναι τόσο ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΗ η εξίσωση που καταντάει γελοίο. Όχι ρε συ, ΔΕΝ είναι το ίδιο να έχει κρύψει κάποιος 50 ευρώ από τη δήλωση με το να έχει κλέψει 3 δις από τους φορολογούμενους. Είναι τέτοια η υπερβολή που καταστρέφεται το επιχείρημα. Ακόμη και εάν επιμένει η προπαγάνδα ότι είναι το ίδιο ένοχοι θεωρητικά, ο νόμος λέει ότι τους επιβάλλονται άλλες ποινές. Αλλά κοίτα να δείς ρε γαμώτο, είναι όλοι ένοχοι οπότε δεν μπορούμε να αρχίσουμε να τους κυνηγάμε. Διπλό το κέρδος λοιπόν...


3) Ο "ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ"
Τι κι αν κάποιοι παγκόσμιας φήμης οικονομολόγοι έχουν εκφραστεί για το αδιέξοδο της πολιτικής του μνημονίου, τι κι αν έχουν γραφτεί σε αξιόπιστα διεθνή περιοδικά άρθρα παρουσιάζοντας εναλλακτικές λύσεις που θα μπορούσε να ακολουθήσει η Ελλάδα, τι και ακόμη και μέλη του ΔΝΤ διαπιστώνουν ότι στην πράξη δεν βγαίνει αυτό που σχεδιάσανε, η πλειοψηφία των Ελλήνων είναι απολύτως βέβαιη ότι το μνημόνιο ήταν ο μόνος σωστός δρόμος.

Από τον Μπάμπη τον σουβλατζή μέχρι την κυρα Σούλα που ζεί στο χωριό, όλοι οι Έλληνες έγιναν μέσα σε μια νύχτα γνώστες της οικονομίας και του πως λειτουργεί. Αυτομάτως ανέβηκε η μόρφωση και η παιδεία τους, και ενώ κουνούσαν σημαιάκια ψηφίζοντας όποιον θα τους βολέψει, πλέον κατα τα ΜΜΕ επιλέγουν με σύνεση, λογική και υπευθυνότητα (άσχετα με το ότι ψηφίζουν πάλι τους ίδιους!). Είναι πεπεισμένοι ότι το μνημόνιο είναι χωρίς αμφιβολία η ΜΟΝΗ λύση και δεν υπάρχει λόγος να το συζητάμε περαιτέρω. Δεν θα τους το χαλάσω. Όλες οι αποφάσεις είναι σωστές, όλα τα μέτρα είναι αναγκαία, τίποτα δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά ούτε στο ελάχιστο. Α, και ξέχασα, ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ.


2) ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΜΑΧΗ
Έχετε παρατηρήσει τους δημοσιορουφιάνους που φωνάζουν για "αναταραχή στο ΠΑΣΟΚ" κάθε φορά που πρόκειται να ψηφιστεί ένα νέο μετρο; Ε βέβαια, μην κοιτάς που εφαρμόζουν ακραία καπιταλιστικές και αντιλαικές πολιτικές, στο ΠΑΣΟΚ είναι κατα βάθος ιδεολόγοι. Ξέρεις τι σφαλιάρες και τσακωμοί γίνονται για μην προδώσουν τα σοσιαλιστικά τους ιδεώδη; Πολύ ξύλο σου λέω, δεν το βαστάνε αυτό που συμβαίνει. Βέβαια το καθήκον για την σωτηρία της χώρας έρχεται πρώτο οπότε με βαριά καρδιά αποφασίζουν να συμφιλιωθούν μεταξύ τους και ψηφίζουν ομόφωνα να ακολουθήσουν την αντιδιαμετρικά αντίθετη με αυτούς πολιτική του ΔΝΤ που είναι η μοναδική λύση (δες νούμερο 3).

Παλιά μέθοδος. Η ένταση να δημιουργείται στην κοινοβουλευτική ομάδα για να μην επεκτείνεται στο δρόμο. Οι επικοινωνιολόγοι της κυβέρνησης την εφαρμόζουν υποδειγματικά. Δεν χρειάζεται να διαμαρτυρηθείς και να αντιδράσεις, οι πολιτικοί σε καταλαβαίνουν και σε νιώθουν. Παλεύουν ήδη για όλα αυτά που σε απασχολούν (πρίν απο σένα για σένα) ακόμα και απέναντι στους εκπροσώπους της Τρόικας δίνοντας όλο τους τον εαυτό, απλά είναι οι συνθήκες τόσο αντίξοες που τα αγνά οράματά τους συνθλίβονται στον τοίχο της πραγματικότητας. Κρίμα, είναι να τους λυπάσαι και να τους συμπονάς τι περνάνε. Μόνο σε παρακαλώ μην τους κατηγορείς και μην τους απασχολείς με τα προβλήματά σου, έχουν και να σώσουν την χώρα.


1) EXTREME MAKEOVER
Το μεγαλύτερο έργο των επικοινωνιολόγων είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Παραλάβανε έναν ανίκανο και αντικείμενο χλεύης απο όλους Γιωργάκη (the butt end of jokes που λένε και οι φίλοι μας οι αμερικάνοι), τον κρύψανε με ένα μαντήλι για κάποιο διάστημα και μας εμφάνισαν τον ΗΓΕΤΗ Γιώργο. Ο νέος καταλληλότερος πρωθυπουργός, ο μόνος που μπορεί να βγάλει την χώρα από το αδιέξοδο. Ήταν το απόλυτο μαγικό τρίκ. Το πλήθος σηκώθηκε και χειροκροτούσε εκστασιασμένο.

Οι δύσπιστοι έμειναν να εξετάζουν το μαντήλι μπας και καταλάβουν πώς έγινε το τρικ και αποδείξουν στους υπόλοιπους ότι πρόκειται για οπτική απάτη. Η ψευδαίσθηση όμως δείχνει να κρατάει ακόμη, κυρίως χάρη στην εξαιρετική δουλειά των επικοινωνιολόγων. Είναι πίσω από κάθε λεπτομέρεια, από την μονίμως πένθιμη μοβ γραβάτα του πρωθυπουργού (που έχει γίνει το νέο ζιβάγκο για τους πασόκους του 2010) μέχρι το φολκλορικό σκηνικό με την βαρκούλα την ημέρα ανακοίνωσης εισόδου στο ΔΝΤ. Η κορυφαία στιγμή όμως, το αριστούργημά τους θα έλεγα, δεν ήταν άλλο από...

...ΤΟΝ ΕΡΠΗ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ!!!
(links για όσους έχασαν την κορυφαία performance της χρονιάς: 1 2 3 4)

Ο τίμιος και άξιος πολιτικός που έτυχε να βρεθεί στη λάθος στιγμή στη λάθος θέση. Το αμόλυντο "παιδί" που τραβάει τις αμαρτίες των προκατόχων του. Οι άλλοι γλέντησαν, αυτός υποφέρει, κλαίει και αρρωσταίνει. Άμοιρος ευθυνών, θύμα των περιστάσεων κερδίζει την συμπάθεια και την κατανόηση σου. Οι Έλληνες ψοφάνε για δράμα και οι επικοινωνιολόγοι έξυπνα τους προσέφεραν το μοντέλο του γιού που καλείται να αντιμετωπίσει τα λάθη του πατέρα και να τα διορθώσει. Ο έρπης δεν ήταν παρά ένα λεπτό touch σε αυτή την εικόνα αλλά πάντα η τελειότητα ξεχωρίζει από την προσοχή στην λεπτομέρεια. Και αυτή η λεπτομέρεια είναι ένδειξη του μεγαλείου τους.

Αλλά ας μην είμαι καχύποπτος. Ας νεκρώσω προς στιγμή τα μισά εγκεφαλικά μου κύτταρα και ας πιστέψω ότι ο πρωθυπουργός όντως έπαθε έρπη (ξεχνάω ακόμη και ότι δύο μέρες μετά έκανε μπάνιο στην παραλία χωρίς έρπη!). Ωραία, πείστηκα ότι ήταν αλήθεια. Και πάλι καταγράφεται ως μέγιστη επικοινωνιακή επιτυχία διότι με την βοήθεια των Μ.Μ.Ε. (πάντα ταγμένα στο πλευρό της εκάστοτε εξουσίας) υπήρξε τέτοιο προμοτάρισμα στο γεγονός, που τελικά εκείνη τη μέρα αδυνατούσες να καταλάβεις ΠΟΙΑ ήταν η είδηση. Ότι έπαθε έρπη ο πρωθυπουργός ή ότι ανακοινώθηκε το νέο ασφαλιστικό με τα αυξημένα όρια ηλικίας, τις δραματικά μειωμένες συντάξεις και τις υπόλοιπες γνωστές ρυθμίσεις; Τους βγάζω το καπέλο!

Μπορεί να μην έχουμε πολιτικούς ικανούς αλλά από επικοινωνιολόγους σκίζουμε. Ήρθε επιτέλους η ώρα έστω και αναδρομικά να αναγνωρίσει κάποιος την αξία τους. Δουλεύουν αθόρυβα για σένα. Δεν χρειάζεται να ανησυχείς καθόλου, ό,τι και να συμβεί στο μέλλον στη χώρα (και λογικά θα συμβούν πολλά), θα διαστρεβλωθεί και θα σου παρουσιαστεί έτσι ώστε να συμφωνείς. Μη σου πώ θα σου αρέσει κιόλας.

Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

FALLING FOR LIONHEART.

Το νέο graphic novel από τον Ηλία Κυριαζή (το site του). Κυκλοφόρησε 27 Οκτώβρη στην Αμερική και έχει ήδη αρχίσει να έρχεται και στα ελληνικά κομιξάδικα. Το είχα διαβάσει στο στάδιο του σεναρίου, μετά σε pdf και ύστερα το πήρα στα χέρια μου λίγο πρίν την επίσημη κυκλοφορία. Προσπάθησα κάθε φορά να αποβάλλω υποκειμενικά κριτήρια και τώρα που έχει περάσει καιρός και έχει κατασταλλάξει μέσα μου είμαι σίγουρος. Να πάρει, το Falling for Lionheart είναι ένα πολύ καλό κόμικ!

Με δύο λόγια: Welcoming προς τον αναγνώστη και page turner, μπλέκει δύο παραδοσιακές σχολές αμερικάνικων κόμικς (mainstream superhero/ alternative autobiography) σε ένα love story που εξελίσσεται με ρυθμούς περιπέτειας, περικλείει χιούμορ και γενικά ξεχειλίζει απο συσσωρευμένα θετικά συναισθήματα. Πρωταγωνιστής είναι ο ευαίσθητος, ονειροπόλος, alpha male σε προδιαγραφές αλλά όχι σε νοοτροπία, Leo Hartfield (Lionheart). Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται η αγωνία του για να εκφραστεί και να επικοινωνήσει, η αναζήτηση του για λίγη αγάπη και για μια "αδελφή ψυχή" που θα τον κατανοεί, ενώ σε δεύτερο επίπεδο μια ακόμη μεγαλύτερη ερωτική ιστορία ξεδιπλώνεται μπροστά σου. Αυτή του δημιουργού για το ίδιο το μέσο των κόμικς.

Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Ο GRANT MORRISON ΣΕ 14 ΒΗΜΑΤΑ.

Γεννήθηκε στην Γλασκώβη, έγραψε για το αγγλικό περιοδικό 2000AD και αποτέλεσε μέρος του British Invasion στα αμερικάνικα κόμικς (Alan Moore, Neil Gaiman, Peter Milligan). Κινείται με άνεση και επιτυχία τόσο στο mainstream όσο και σε πιο προσωπικές δημιουργίες. Κατάφερε με τα χρόνια να μετατραπεί από "that weird Vertigo writer" σε πρόσωπο κοινής αποδοχής από όλη την κοινότητα των κόμικς. Έχει χαρακτηριστική γραφή, με σφραγίδα τις αλλόκοτες ιδέες του, ενώ έχει ασχοληθεί με πολλά και διαφορετικά projects. Ελπίζω το σημερινό αφιέρωμα να σε βοηθήσει κάπως να τον ανακαλύψεις.



ZENITH
(8 σέλιδες ιστορίες στο 2000AD, 4 τόμοι out of print, ξαναβγαίνει φέτος όλο ναζί σε omnibus)

Δείχνει απο νωρίς την αγάπη του για το superhero genre με το Zenith, έναν υπερήρωα rock star. Διακρίνεις πολύ έντονα την επιρροή από το Miracleman του Alan Moore αλλά στο λίγο πιο ανάλαφρο. O Morrison δεν είναι ξεκάθαρος στις προθέσεις του και κάθε τόμος ακολουθεί αρκετά διαφορετική κατεύθυνση στην ιστορία. O Yeowell βέβαια στο σκίτσο δεν ήταν ποτέ καλύτερος από αυτές τις ασπρόμαυρες σελίδες. Όχι πολυ πρωτότυπο και όχι απαραίτητο για κάποιον μη φάν του Morrison.
ΒΑΘΜΟΣ: B-


BATMAN: ARKHAM ASYLUM
(Αυτοτελές graphic novel)

Αρκετά νωρίς μια μεγάλη εμπορική επιτυχία. Ψυχολογικά διαταραγμένοι κακοποιοί καταλαμβάνουν την κλινική που τους φύλασσε και ζητάνε από τον Batman που τους έστειλε εκεί να τους επισκεφτεί. Μια προσπάθεια ψυχολογικής αλλά και συναισθηματικής προσσέγισης του χαρακτήρα. Το σκίτσο είναι από τον εξαιρετικό Dave McKean αν και εδώ δεν πειραματίζεται πολύ και κινείται στα χνάρια του Bill Sienkienwicz. Το κόμικ για μένα δυστυχώς δείχνει πολύ την εποχή του ενώ σε κάποια σημεία το λές ακόμη και ξεπερασμένο. Δεν είναι κακό αλλά ούτε κατά διάνοια στο επίπεδο των Dark Knight Returs και Killing Joke.
ΒΑΘΜΟΣ: B


ANIMAL MAN
(26 τεύχη, 3 τόμοι)

H συνταγή της DC για νέους τολμηρούς συγγραφείς στα τέλη των 80s έλεγε:"΄Ξεθάβουμε έναν παντελώς ξεχασμένο χαρακτήρα από το DC Universe για τον οποίον "nobody gives a fuck", του βγάζουμε νέο τίτλο και έχεις την ελευθερία να του κάνεις σχεδόν ό,τι θέλεις". Τα πρώτα τεύχη δεν είναι άσχημα αν και ο Morrison κουβαλάει ακόμη τον τρόπο που είχε "επιβάλλει" o Alan Moore να γράφονται οι σουπερήρωες με το Watchmen. Κάποια στιγμή όμως συλλαμβάνει την ιδέα για ένα γενικότερο plot που θα κλιμακώνεται μέχρι το τέλος του run του. Μια τελείως Grant Morrison ιδέα που κάτα κάποιο τρόπο διατρέχει όλο το συγγραφικό του έργο. Αν σκοπεύεις να διαβάσεις τη σειρά και δεν το έχεις ακούσει είσαι τυχερός. Ξεκίνα.
ΒΑΘΜΟΣ: A


DOOM PATROL
(46 τεύχη, 6 τόμοι)

Η Doom Patrol ήταν μια παλία ομάδα σουπερηρώων με περίεργη εμφάνιση και δυνάμεις που μαχόταν για το καλό αλλά δεν μπορούσαν να προσαρμοστούν στον "κανονικό" κόσμο. Η σειρά στα 80s δεν πουλούσε και πήγαινε για κόψιμο ώσπου σε μια απέλπιδα προσπάθεια οι εκδότες την έδωσαν στον Morrison. Μια μαγική χημεία συμβαίνει καθώς ο Morrison δίνει νέα έννοια στο "περίεργο" κομμάτι του αρχικού concept και την απογειώνει. Ξεφεύγει σε μεγάλο βαθμό από τις υπερηρωικές συμβάσεις και χρησιμοποιεί επιρροές του από σουρεαλισμό και Dada για να φτιάξει ένα πρωτότυπο μείγμα. Mια τελείως παλαβή cult δημιουργία που ποτέ δεν είσαι σίγουρος τί να περιμένεις στην συνέχεια και ειλικρινά όσο κι αν προσπαθήσω δεν θα μπορέσω να σου την περιγράψω. Σίγουρα αποτελεί τον πρόδρομο του Invisibles αν και σε ορισμένα σημεία το ξεπερνάει.
ΒΑΘΜΟΣ: A


THE INVISIBLES
(59 τεύχη, 7 τόμοι)

Η Vertigo του δίνει χώρο για να δημιουργήσει μια creator-owned σειρά και να παίξει με εντελώς δικά του concept. Ο Morrison προσπαθεί να χωρέσει οτιδήποτε τον ενθουσιάζει και τον εμνέει και έτσι προκύπτει η πιο διάσημη και σημαντική δημιουργία του. Συνομωσιολογία, μυστικοί πράκτορες, ταξίδια στο χρόνο, αναρχία και μαγεία, χάος και διαλογισμός, ελευθερία και υποταγή και η σημαντική τελική επιλογή που θα οδηγήσει στο επόμενο στάδιο της ανθρωπότητας. Η χαοτική ροή της ιστορίας, ο φρενήρης ρυθμός παρουσίασης δυσνόητων ιδεών και η συνεχής εναλλαγή σκιτσογράφων έκανε τη σειρά να χάσει το κοινό της στην πορεία και να κινδυνεύει ακόμη και με κόψιμο. Δεν είναι για όλους, έχει κάποιες αδυναμίες, αλλά είναι τελείως μοναδικό σαν αίσθηση. Όσο πιο πρόθυμος είσαι να επενδύσεις πάνω του, να το πιστέψεις, να το ξαναδιάβασεις και να προσπαθήσεις να το καταλάβεις, τόσο περισσότερο θα σε ανταμείψει.
ΒΑΘΜΟΣ: A+


KILL YOUR BOYFRIEND/ THE MYSTERY PLAY
(Αυτοτελή graphic novels)

Μόλις έχει δημιουργηθεί η Vertigo (παρακλάδι της DC για "ενήλικα" comics) και ο Morrison συνεισφέρει με δύο One-Shots. Το πρώτο είναι για ένα ζευγάρι νέων και ερωτευμένων σε αναρχικές περιπέτειες. Είναι fun και έχει υπέροχο σκίτσο από τον Philip Bond. Το δεύτερο είναι πιο σοβαρό, με painted σκίτσο του J.J. Muth και μπορείς να το χαρακτηρίσεις ακόμη και θρησκευτική παραβολή. Σε ένα θεατρικό έργο δολοφονείται ο ηθοποιός που παίζει το Θεό και ένας αστυνομικός αναλαμβάνει την υπόθεση. Όχι αριστουργήματα αλλά ικανοποιητικά και τα δύο. Δεν έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους εκτός από ότι είναι από την ίδια περίοδο της καριέρας του και τα έχω συνδυάσει στο μυαλό μου μαζί. Από την ίδια εποχή αν και σαφώς κατώτερο είναι και το Sebastian O με τον Yeowell.
ΒΑΘΜΟΣ: B+


JLA
(41 τεύχη, 6 τόμοι)

Η μετέπειτα καριέρα του απέδειξε ότι μπορεί να εκφράζεται επιτυχημένα και μέσα από το mainstream αλλά όταν το 1997 αναλάμβανε τον ιστορικό superhero τίτλο JLA με στόχο την επιστροφή στην εμπορική κορυφή ήταν ένα τεράστιο ρίσκο για την DC. Η σειρά γνωρίζει τεράστια επιτυχία, ξεφορτώνει οριστικά την grim n'gritty μόδα από τα αμερικάνικα κόμικς και καθιερώνει την έννοια "widescreen action". Πολύ καλό για την εποχή του, με τεράστια επιρροή στο πώς γράφονταν σχεδόν όλα τα superhero κόμικς για τα επόμενα χρόνια (δες Authority των Ellis/Hitch που αξιοποίησε καλύτερα από όλους τα μαθήματα που πήρε από αυτό το run). Ιδανικό intro για να δείς αν θα σου αρέσει είναι το αυτοτελές one-shot "JLA:Earth-2" σε συνεργασία με τον Frank Quitely.
ΒΑΘΜΟΣ: B+


THE FILTH
(13 τεύχη, 1 τόμος)

Νέα προσωπική δημιουργία στην Vertigo που κινείται αρκετά στα μονοπάτια και τις ιδέες του Invisibles. Ένας μοναχικός και συνηθισμένος άνθρωπος ανακαλύπτει ότι είναι μέρος μιας περιέργης οργάνωσης. O Morrison έχει δηλώσει ότι είναι το τρίτο μέρος της τριλογίας μετά το Flex Mentallo (spin off μίνι σειρά του Doom Patrol/ χρόνια out of print) και το Invisibles. Έχει τις καλές στιγμές του, είχε τον Chris Weston να το ανεβάζει ένα επίπεδο με καταπληκτικό σκίτσο, αλλά να σου πώ την αλήθεια στον τέλος χάθηκα. Δεν είναι ασυνήθιστο γεγονός όταν διαβάζεις Morrison αλλά εδώ μπερδεύτηκα περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
ΒΑΘΜΟΣ: B+


NEW X-MEN
(41 τεύχη, 7 τόμοι)

Μεταγραφή στην Marvel την εποχή που ήταν σχεδόν χρεωκοπημένη και έτοιμη να αναλάβει ρίσκα. Το franchise των X-men του ταιριάζει γάντι και καταφέρνει να το ανανεώσει πλήρως με πλήθος φρέσκων νέων ιδεών και αλλαγών για το σύμπαν των μεταλλαγμένων (που μόλις έφυγε απο τον τίτλο η Marvel ακύρωσε σα να μην έγιναν ποτέ). Φιλόδοξο και μοντέρνο mainstream για μια νέα γενιά αναγνωστών αλλά που κλείνει το μάτι και στην παλιά. Εντάξει, έχει κάποια σχεδιαστικά προβλήματα λόγω βιαστικών fill ins, αλλά έχει και storylines με σκίτσο Quitely που απογειώνεται (Ε is for Extinction, Riot at Xavier's). Το έπαιρνα σε τεύχη όταν έβγαινε και μόλις τώρα που το ξαναδιάβασα μαζί έπιασα το "ενιαίο" της ιστορίας όλου του run και το εκτίμησα όσο έπρεπε (εξού και το edit στο κείμενο και το βαθμό).
ΒΑΘΜΟΣ: Α-


MARVEL BOY
(6 τεύχη, 1 τόμος)

Μια πρωτότυπη σειρά του στην Marvel που ουσιαστικά είναι σχόλιο και μοντέρνα προσαρμογή πάνω στο ύφος και το στύλ των κόμικς της εταιρείας της δεκαετίας του '60. Yπάρχει μπόλικος Stan Lee και Jack Kirby εδώ αλλά διαστρεβλωμένος υπό σύγχρονο πρίσμα. Η σειρά δεν τελειώνει ακριβώς καθώς ο Morrison σκόπευε να την συνεχίσει αλλά κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Ένα υποτιμημένο διαμαντάκι που αξίζει να διαβάσετε καθώς και το σκίτσο του J.G. Jones είναι αξιόλογο (εδώ ουσιαστικά έχτισε το καλό του όνομα). O Morrison έπαιξε και με την κορυφαία δημιουργία των Stan & Jack στη μίνι σειρά Fantastic Four 1,2,3,4 (σε σκίτσο του Jae Lee) αλλά με πιο μέτρια αποτελέσματα.
ΒΑΘΜΟΣ: B+


WE3
(3 τεύχη, 1 τόμος)

Επιστροφή στη DC με τρείς νέες μίνι σειρές. Το Vinanarama, το Seaguy και το We3. Το τελευταίο είναι και αυτό που με διαφορά ξεχωρίζει. Ένα πρωτότυπο σενάριο που μπλέκει πειραματόζωα με εξελιγμένα οπλικά συστήματα. Έχει γρήγορο ρυθμό στην αφήγηση και αφήνει πολύ χώρο στον Frank Quitely για να παίξει με τεχνικές. Σε "πιάνει" και σαν περιπέτεια και σε συναισθηματικό επίπεδο. Η κινηματογραφική του εκδοχή είναι στα σκαριά και ίσως είναι το μόνο από το λίστα που θα μπορούσε να μεταφερθεί αξιοπρεπώς στο σινεμά.
ΒΑΘΜΟΣ: A


7 SOLDIERS OF VICTORY
(30 τεύχη, 4 τόμοι)

Συνεχίζει με ένα πολύ φιλόδοξο project. Ένα meta-series (δικός του ορισμός) που θα έμπλεκε πολλές μίνι σειρές και θα έδεναν μεταξύ τους με ένα τεύχος στην αρχή και ένα στο τέλος. Κάτι σαν προσπάθεια να δημιουργήσει το δικό του universe και να γράψει ένα crossover. Ιδέες που έχει κάνει αλλού καλύτερα. Αν δεν το διαβάσεις δεν χάνεις και τίποτα. Παρόμοια μεγάλες βλέψεις είχε και για το άλλο επικό crossover, αυτή τη φορά με τους γνωστούς χαρακτήρες της DC, το Final Crisis. Γραμμένο με την μέθοδο του channel zapping (πάλι δικός του ορισμός), αν δεν είσαι άρρωστος με την continuity της DC δεν διαβάζεται με τίποτα.
ΒΑΘΜΟΣ: B /(FINAL CRISIS:C)


ALL STAR SUPERMAN
(12 τεύχη, 1 τόμος)

Ένα παλιό proposal του Morrison, παρατημένο για χρόνια στα συρτάρια της DC οδήγησε σε μια από τις καλύτερες και πιο ακομπλεξάριστες σουπερηρωικές ιστορίες των τελευταίων 20+ χρόνων. Πιάνει ακριβώς την ουσία του μύθου του Superman και συχρόνως πρόκειται για μια απόλυτα χαρακτηριστική δημιουργία του Morrison. Εδώ βρίσκουν έκφραση concepts και ιδέες που τον απασχολούν χρόνια ως συγγραφέα. O πάντα καλός Quitely στο σκίτσο συνεργάζεται άψογα, προσφέροντας τα μέγιστα στο μεγαλειώδες κλίμα της σειράς. Πάρτο και διάβασέ το επιτέλους, όλο τα ίδια και τα ίδια με βάζεις να λέω.
ΒΑΘΜΟΣ: A+


BATMAN/ BATMAN AND ROBIN
(40+ τεύχη, 5 τόμοι μέχρι στιγμής)

Από τις πιο αμφιλεγόμενες δουλειές του. Αρχικά ήταν ένα run στο Batman που τελείωσε με το πολυδιαφημισμένο storyline "Batman:RIP", η τελική μοίρα του Batman αποκαλύφθηκε στο Final Crisis, στην συνέχεια η νέα σειρά Batman and Robin (δες series i'm currently enjoying), η μίνι σειρά Τhe Return of Bruce Wayne και η πρόσφατη καινούργια σειρά Batman Inc. O Morrison λέει ότι συνεχώς του έρχονται καινούργιες ιδέες και δεν μπορεί να σταματήσει. Αν και δεν έχει πάντα σταθερό επίπεδο, το ευχαριστιέμαι αρκετά και είμαι περίεργος να δώ πού θα καταλήξει. Αξίζει να δείς την διαδρομή από την οποία περνάει τον χαρακτήρα και πώς εκμεταλλεύεται το παρελθόν του. Σου συστήνω να δοκιμάσεις τους 3 πρώτους τόμους (Batman and Son, The Black Glove, Batman:Rip) αρκεί να μην περιμένεις κάποιου είδους closure που θα εξηγηθούν όλα. Είναι ακόμα σε εξέλιξη...
ΒΑΘΜΟΣ: A-